HET LEVEN WAS NIETS MEER DAN EEN DROOM

  

                                                               HOOFDSTUK -23-

                               HET LEVEN WAS NIETS MEER DAN EEN DROOM

Veel mensen hebben angst voor de dood. Angst dat er niets meer is hierna. Of angst dat er wél iets is hierna. Ik vroeg Alena, mijn vormgegeven bewustzijn, of ze hierover iets kon toelichten , ook omdat ik vorige week een angstig persoon tegenkwam die mij toevertrouwde bang te zijn voor de dood. Ik vond het moeilijk om daarop te reageren omdat die persoon zei , zich nooit te hebben verdiept in andere zaken dan aardse zaken.

'Angst voor de dood. Allemaal heel begrijpelijk,' zegt Alena. Elk mens die nog bijna helemaal of hélemaal beinvloed is door het Ego, heeft dat wel in meer of mindere mate.

Anderen hebben weer angst voor het leven. Dat ze vrijwel nooit controle hebben over wat er gebeurt in hun leven. Ook begrijpelijk.

Misschien kan het volgende verhaal tot steun zijn in je denken en je een andere, misschien lichtere kijk op leven en dood geven:

Er was een man die sliep en droomde dat hij soldaat was in een oorlog. Op het slagveld werd hij afgesneden van zijn collega's en omringd door vijanden. Zijn paniek steeg tot grote hoogte. Plotseling werd hij  dodelijk getroffen door vijf kogels van vijandeljke soldaten .

Op dat moment werd hij volledig in paniek wakker, keek een paar keer om zich heen en dacht: "Gelukkig, het was maar een droom"

Er was ook een man die NIET droomde. Hij was écht soldaat, in het échte leven en sloop door de vijandelijke linies. Plotseling stapte hij op een landmijn en zijn lichaam werd in duizenden stukken uiteengereten.

Op hetzelfde moment werd hij volledig in paniek "wakker", keek om zich heen en dacht: "Oh, nu zie ik het pas. Het leven was niet meer dan een droom."

Beiden, droom en zogenaamde fysieke werkelijkheid zijn illusies. Ze zijn optelsommen van opgedane ervaringen, opvoeding en constante conditionering door zogenaamde waarheden van anderen. Het gevolg is een projectie naar buiten toe waarmee je je eigen bedachte werkelijkheid creëert . Zogenaamd naar buiten, moet ik zeggen. Want er is geen buiten, buiten jezelf. Alles manifesteert zich binnen in jou. Wat je buiten je ziet, is projectie van de geest. Je denkt dan ook dat je met je ogen ziet. Ook dat is een illusie. 

Want vraag jezelf maar eens af hoe je kunt zien, kunt kijken in je droom als je slaapt. Want je ogen zijn toch echt gesloten. Ook hier is het de geest die projecteert, zij het ditmaal vanuit het onderbewuste omdat je waakbewustzijn is uitgeschakeld. Maar nogmaals; beiden de "droom" en de "fysieke werkelijkheid" zijn twee kanten van één medaille. En, o ja. Als je weer eens iemand tegenkomt die zegt bang te zijn voor de dood, kun je altijd antwoorden: Dood?? Wat is dat?

Daarmee verras je iemand waardoor het kwartje zomaar zou kunnen vallen. Zou kunnen..  Dus ga nou niet meteen iedereen die je tegenkomt vragen wat de dood is hè.'

Wat moet je met dit verhaal. Dat ligt aan jezelf. Je kunt denken, het zal allemaal wel en verder gaan met je leven. Je kunt jezelf ook de kans geven, je bewust te zijn van wat hierboven beweerd wordt. Je geeft jezelf dan de kans om misschien een glimp op te vangen van wat de echte werkelijkheid is. De echte werkelijkheid neem je waar. De illusie daarentegen dénk je te zien.

Liefs, Kees