HOOFDSTUK -8-
VOLG DE WITTE PIJL
De bekende prikkel dient zich weer aan en voor ik het weet ben ik met mijn bewustzijn buiten mijn lichaam. Ik word begroet door Alena die als een soort gids in alternatieve bewustzijnstoestanden fungeert.
'Deze keer iets heel anders,' zegt ze. 'Iets bijzonders ook.'
Ze beweegt haar linkerhand waardoor er een soort 'zwaai' ontstaat. Op hetzelfde moment bevinden wij ons in een enorme hal waar ontelbare poorten op uitkomen. In de verte doet het mij denken aan de toegangsslurven voor vliegtuigen. Uit die slurven duiken eindeloze aantallen mensen op waarvan sommigen verward om zich heen kijken. Anderen, bang en weer anderen kijken alsof ze niets anders verwacht hadden.
Als ik zeg mensen, bedoel ik de ijle vorm van een menselijke gestalte. Vreemd genoeg zijn de gezichten niet ijl maar duidelijk zichtbaar.
Ze lopen langs enorme driedimensionale schermen langs alle wanden van de hal. Met driedimensionaal doe ik de beelden op die schermen tekort. Het is/lijkt levensecht. Een felrood licht in de vorm van een enorme pijl wijst de mensen de weg naar de verschillende beelden en situaties op die schermen. Het ene beeld nog krankzinniger dan de andere. Zo zie ik bijvoorbeeld een enorm luxueus bordeel waar mannen en vrouwen schijnbaar goed aan hun trekken komen. Sommige net gearriveerde mensen worden juist door die beelden aangetrokken en blijven er gebiologeerd naar kijken. Sommigen versmelten met het beeld, gaan er letterlijk helemaal in op en beginnen deel te nemen aan de onophoudelijke orgies daar. Anderen lopen na enige tijd door en blijven staan voor een ander scherm. Zo is er een scherm waar enorme buffetten zijn te zien. Eten in alle soorten en maten zijn op lange tafels opgesteld. Er zijn eindeloos veel bars en zithoekjes waar ontelbare mensen zich tegoed doen aan drank en eten.
Een volgend scherm laat een slagveld zien waar op "leven en dood" wordt gevochten. Een aantal net gearriveerde mensen versmelten met/in dat scherm, althans, met de situatie die zich op dat scherm afspeelt. Ze storten zich zonder nadenken in het geweld dat gepaard gaat met veel lawaai zoals geknal, geschreeuw , gillen van doodsangst etc.
Verder zie ik schermen met verschillende sportwedstrijden. Ook hier veel strijd maar meer om een wedstrijd te winnen.
Alena wijst op een aantal voetbalwedstrijden die aan de gang zijn op de schermen. Veel net gearriveerde mensen kiezen voor dit scherm en doen meteen mee met de wedstrijden alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
'Sommige wedstrijden duren eeuwen en eeuwen gemeten naar jouw tijdrekening,' zegt ze. Er zijn hier zielen die al honderden 'jaren' achter een bal aanjagen. Die willen winnen, wat het ook kost. Ze zijn volledig gefocust op winnen en ze zijn zich totaal niet bewust van andere zijnstoestanden. Het zelfde geldt voor de andere activiteiten die je net hebt gezien.
'Wat is hier de hogere bedoeling van, 'vraag ik terwijl ik het antwoord eigenlijk wel kan raden.
Alena legt het uit: 'Alle mensen die je hier ziet aankomen, arriveren in het bewustzijn dat ze net voor en tijdens hun overgang hadden. De hebben allemaal een bepaalde trilling op basis van het niveau van hun bewustzijn. Zo hebben mensen die meteen de sport induiken een iets hogere frequentietrilling dan mensen die hier direct tot een bloedige oorlog worden aangetrokken. Er zijn gradaties dus.
Er blijven maar mensen binnen komen in een onafzienbare rij die kennelijk nooit stopt. Ineens zie ik twee mensen een heel andere kant oplopen. Ze steken de hal over en volgen een felwitte pijl naar de schermen die daar zijn gecreëerd.
Alena en ik volgens ze op een afstandje. Eenmaal aangekomen daar zien we heel andere taferelen. Schermen met prachtige taferelen. Schitterende natuurgebieden. Zielen die in comfortabele zaaltjes les krijgen ergens in. Maar ook gebieden die er abstractrer uitzien. Dan, schermen die volkomen leeg zijn. Er is niets op te zien. Eén van de twee zielen stapt het scherm met het leslokaal in en word lachend en juichend begroet. Hij mag meteen meedoen met de lessen.
De andere ziel loopt door naar een leeg scherm en wordt daar onmiddelijk in opgenomen. Hij is direct onzichbaar voor mij.
'Waarom zie ik dat lege scherm en waarom kiest die daar voor?' vraag ik aan Alena.
'Eerst die andere schermen, 'legt ze uit. 'Die schermen met die prachtige natuur en die leslokalen zijn de bestemming van die eerste ziel. Alle zielen die je hebt gezien bezitten allemaal nog de hang naar 'vormen' Ze identificeren zich het liefst met 'vorm'. Zowel de 'fan' van oorlog als de 'fan' van de prachtige natuurgebieden. Ze leven hier ongestoord hun diepste verlangens uit in hun huidige bwustzijnsniveau.
Uiteindelijk zullen ze enigszins wakker worden uit hun 'bezigheden' en op dat moment zal hun hang naar 'vormen' hen weer terugvoeren naar een fysiek bestaan. Het enige verschil is dat de ziel ,die koos voor de natuurgebieden , een iets hoger bewustzijn heeft maar wel nog steeds een drang naar 'vormen.'
'En die ziel die het lege scherm koos, dan? 'vraag ik nieuwsgierig.'
Alena lacht. 'Dat scherm was niet leeg. Alleen is wat op dat 'scherm' gebeurt voor jou niet zichtbaar omdat je nog niet het juiste bewustzijnsniveau hebt. Er is nog enige hang naar identificeren met 'vormen' bij jou. Met fysieke zaken. Dat is ook de reden dat ik je dit liet zien. De ziel die voor het lege scherm koos, is helemaal ontwaakt. Er is geen enkele identificatie met wat voor vom dan ook. Hij zal geen volgend fysiek bestaan meer ingaan. Tenzij hij dat nodig vindt om anderen te helpen maar dan wel helemaal bewust.
Wees je dus bewust van dit alles. Dat scheelt je straks onnodig gedoe. En als je hier definitief komt; denk dan hier aan terug en volg de witte pijl. Ze knipoogt en verdwijnt.
Zelf 'val' ik terug in mijn lichaam. Er is genoeg stof tot nadenken..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten