HOOFDSTUK -28-
DE KLEDINGMAN
IK BEN,
En ik drijf rond in wat je het niets zou kunnen noemen. Gewoon vol vrede en niets wensend omdat alles er is. En vanuit die toestand voel ik een rimpeling. Anders kan ik het niet noemen. Alsof er iemand naast je drijft die de rimpeling veroorzaakt.
Dat klopt ook want ik zie een man naast mij die mij verbaast aankijkt. Hij vraagt waar hij is en wie ik ben.
Ik zie dat hij maar half wakker is maar zich wel bewust is dat zijn lichaam nog in zijn bed ligt maar zijn geest ergens anders.
Wel neem ik direct waar dat hij een half lucide droom beleeft die voortkomt uit een enorme schok die hij op aarde meemaakte. Lucide dromen zijn dromen waarin je beseft dat je droomt. In zijn geval beseft hij dat maar ten dele.
Ik vraag aan hem of hij iets wil weten.
'Ben ik dood of zo?' vraagt hij verward.
'Nee, je bevindt je in een ander bewustzijn. Je bent kennelijk heel erg van iets geschrokken en dan kan dat soms je geest beïnvloeden. Je vlucht als het ware weg van de ellende, de schok die je ervaarde. Vertel eens, wat was de reden van die schok?'
Hij zakt even weg maar dan is hij weer terug: 'Ik had vijf jaar geleden mijn eigen bedrijf. Ik heb jaren geleerd en dag en nacht gewerkt en geïnvesteerd om die eigen zaak te realiseren en eindelijk was het gelukt. Het was echt mijn grootste droom. Over twee dagen zou de zaak, een grote winkel in kleding in het duurdere segment, feestelijk geopend worden. Maar één dag voor de opening werd ik door de politie gebeld dat mijn zaak, met alles erop en eraan, volkomen uitgebrand was. Hij hapert even.
Daarna belde mijn verzekeringsmaatschappij dat er weliswaar een complete verzekeringspolis was gemaakt maar dat er nog niets definitiefs was getekend. Dat zou ik op de dag van de opening gaan doen. Daar had ik een afspraak over.
Hoe dan ook, ik raakte volledig van de rel. Ik had twee miljoen euro schuld, mijn vrouw verliet mij en ik was helemaal van het padje. Uiteindelijk kwam ik als dakloze terecht in een wereld die ik nooit had verwacht.'
'En dat was allemaal vijf jaar geleden, 'vroeg ik.
'Ja, en ik heb geen idee hoe hieruit te komen. Ik lig en zit maar te malen en te malen en mij zorgen te maken. Het is een chaos in mijn hoofd.'
'Dat is ellendig, 'zeg ik. 'Maar hier is het goede nieuws; je kunt het omdraaien.'
'Omdraaien?"
'Ja. Je loopt nu al vijf jaren te malen. Het is een compleet verhaal in je hoofd geworden dat groter en groter wordt. Er zijn twee dingen die je kunt doen. Je kunt zo doorgaan met weinig hoop op enige verbetering. Of, en dat zou ik je aanraden, je kunt het als een uitdaging zien om hier oké uit te komen.
'Hoe dan?'
'Je hebt vijf jaar lang over niets anders gedacht dan aan de ramp die je overkwam. Die verhalen zitten allemaal in je hoofd.
Dus daarom even iets anders; Kun je aangeven waar je NU, op dit moment bent?'
'Eh..ja, ik praat met jou ergens in een toestand die mij onbekend is.'
'Die toestand heet het NU. En het NU is de enige werkelijkheid die er is. Kijk om je heen. Zie je hier problemen? Zie jij hier brandende onverzekerde gebouwen en iemand die geschokt rondloopt?'
'Nee, dat zie ik niet.'
'Dat klopt want in het NU bestaat geen verleden of toekomst. Alleen wat er is. De werkelijkheid dus. Maar jij focust je nu al vijf jaar op het verhaal in je hoofd en hebt dat, iets uit het verleden dat niet meer bestaat, tot jouw werkelijkheid gemaakt. Je beleeft het nog elke dag als de dag van de ramp. Dat veroorzaakt chaos en angst bij jou waardoor je bewustzijn omlaaggaat en je gevangen houdt in je hoofd. De eerste stap die ik je adviseer is te erkennen dat je in een rot situatie zit. Aanvaar het. Accepteer het. Dat geeft je vrede En vanuit vrede is het veel makkelijker om naar de opties te kijken die jou UIT deze ramp halen.
'Maar ik denk steeds alleen maar aan die ramp,' zegt hij vertwijfelt.
'Oké, stel je dan voor dat je een thriller leest van een serie met een hoofdpersoon die rechercheur van de politie is en waar je je heel verbonden mee voelt omdat je al zoveel goede boeken over deze persoon hebt gelezen. En dan ineens, in het nieuwste boek, sneuvelt die hoofdpersoon tijdens een jacht op een stel moordenaars. Je vindt dat verschrikkelijk want jij bent gehecht geraakt aan die hoofpersoon. Je vindt het zelfs een ramp want nu komen er geen nieuwe boeken meer hierover. Zeg nou eens eerlijk; ga jij nu vijf jaar lang van de schrik elk moment dat boek opnieuw lezen? En jammeren dat het zo verschrikkleijk is? En waarom dit jou nou weer moet overkomen? Of denk je; ja jammer dan, maar het is maar een boek. Het is niet ECHT. Ik zoek wel een ander goed boek?'
Ik zie dat het kwartje valt. Hij kijkt ineens helder uit zijn ogen en op hetzelfde moment is hij weg. Terug in zijn lichaam, vermoed ik.
Even later is hij terug. Hij ziet er opgetogen uit: Voor hem is het (schijnbaar) drie jaar later. Voor mij niet want er is hier geen tijd.
'Ik heb gedaan wat jij mij adviseerde,' zegt hij. Ik heb het eindelijk geaccepteerd en vervolgens kwam alles in een stroomversnelling. Ik kwam een oude studievriend tegen die ook in de kleding zit en die vijf goed lopende filialen bezit. Hij bedankte mij omdat hij zijn studie nooit zou hebben afgemaakt zonder de hulp die ik hem toen verleende. Hij was een praktijkman en veel minder goed in theorie. Ik hielp hem in die tijd door al zijn examens heen. Toen hij hoorde van mijn situatie bood hij mij een baan aan als directeur van zijn nieuw te openen filiaal. En verder hielp hij mij een regeling te treffen voor mijn schulden bij de bank.
Intussen ben ik, na drie jaar, mede-eigenaar van de zaak omdat ideeën van mij om meer winst te genereren, succesvol bleken.
En...ik ben mij nu elke keer bewust van het feit dat ik mij niet meer hoef te focussen op wat er is geweest maar op wat ER IS. Je hebt geen idee hoeveel rust en vrede dat geeft.'
En hij is weer weg.
Wat ik maar wilde zeggen; je bent niet helemaal overgeleverd aan het "lot" Je hebt gereedschap meegekregen om hier op het fysieke vlak je weg goed te kunnen vinden. Één van die stukken gereedschap is het besef om je denken in het verleden of in de toekomst niet serieus te nemen. Je beseft dan dat die twee illusies zijn, omdat verleden al geweest is en de toekomst nog moet komen. Dus beiden bestaan niet. De enige werkelijkheid is de werkelijkheid van DIT MOMENT. Je bent dan verbonden met de ruimte die alles vormgeeft en DAT creëert oneindige mogelijkheden. Daarnaast heb je de beschikking over je voorstellingsvermogen, fantasie. Hiermee kun je, met je hart, vanuit de ruimte die alles vormgeeft, visualiseren hoe jij leven graag zou zien.
Even nog een kleine toelichting op de zin:"Voor hem is het (schijnbaar) drie jaar later. Voor mij niet want er is hier geen tijd.": Op het fysieke stoffelijke vlak is alle tijd lineair. Zo van; áls dit, dán dat! Oorzaak en gevolg. Karma.
Als je in de werkelijkheid van het hogere bewustzijn bent is er geen oorzaak en gevolg omdat er geen tijd bestaat. Er is alleen ZIJN waar alles tegelijk gebeurt. De ruimte, frequentie van alle mogelijkheden. Het is een compleet weten. Helderder kan ik het niet uitleggen op dit moment.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten