HOOFDSTUK -21-
POPPENSPELER
Ik ben
Hoger bewustzijn.
Mijn gids, Alena begint meteen iets uit te leggen over iets waar veel mensen mee worstelen:
'Mensen op het fysieke bewustzijnsniveau vragen zich steeds vaker af; waarom maak ik in hemelsnaam ruzie? Waarom voel ik boosheid naar anderen? Waarom ben ik bang vóór- en soms zelfs geïntimideerd door anderen? Waarom durf ik mijn echte mening nooit te uiten?
Allemaal begrijpelijke verzuchtingen. Andere mensen doen de hele dag niets anders dan van alles analyseren: Waarom zegt die man, die dingen? Hoe kan ik deze situatie het beste in mijn voordeel beslissen? Waarom dit? Waarom dat?
Weer andere mensen zijn de hele dag bezig met presteren. Vooral de sportwereld heeft hier een handje van. Dan investeren zij een groot deel van hun leven in het behalen van de ultieme prestatie. Kampioen worden ergens in. Dan leven zij van NK naar EK en van EK naar WK en weer opnieuw. Ze zijn uitsluitend op zichzelf gericht in die periode en alles wat NIET te maken heeft met hun "doel" noemen ze een randverschijnsel. Dat gaat zover dat, wanneer zij op de Olympische spelen nummer 2 worden in plaats van nummer 1, zij geschokt zijn, soms in huilen uitbarsten en in sommige gevallen worden ze zelfs depressief omdat ze 2e zijn geworden.
Kortom; dit zijn allemaal voorbeelden van leven/beleven vanuit EGO.
Is aan sport doen dan slecht? Zeker niet. Maar het gaat om hoe je die sport beleeft. Beleef je het als boven omschreven, dus vanuit Ego? Of beleef je het vanuit Gods/HOGER bewustzijn waar je de sport niet per se doet om te presteren maar om de sport te beleven. Er zit dan geen prestatiedrang achter, geen moeten, geen dwang, geen stress. Iemand die vanuit Gods/HOGER bewustzijn sport bedrijft, zou in elke sport moeiteloos een prijs winnen. Waarom zie je die mensen dat dan niet doen? Juist omdát ze vanuit Godsbewustzijn sporten en totaal geen behoefte meer hebben om te presteren, of zichzelf of aan anderen iets bewijzen. Ze hebben geen erkenning meer nodig. Ze weten wie ze zijn, wat ze zijn en weten dat ze goed zijn zoals zij zijn. Want waarom zou je van een ander willen winnen? Alles is één, dus waarom zou je in vredesnaam van jezelf willen winnen. Bovendien; wanneer jij wint, verliest een ander. Jij veroorzaakt dan verdriet. Als je uit Gods/HOGER bewustzijn leeft wil je een ander geen verdriet doen.
Laat mij een voorbeeld, een eyeopener geven om dit beter te begrijpen.
Stel jezelf een poppenkast voor. Er is publiek in de zaal, maar dat publiek ziet niet de poppenspeler in de poppenkast. De poppenspeler heeft in iedere hand een pop die hij Jan Klaasen en Katrijn noemt. Met in zijn handen die poppen en met een verdraaide stem laat de poppenspeler verborgen in de poppenkast, die poppen allerlei avonturen beleven.
Na een poosje spelen laat hij Jan Klaasen roepen wie het publiek liever vindt, hem, Jan Klaasen of Katrijn.
Het publiek joelt en iedereen schreeuwt door elkaar. De ene helft is voor Jan Klaasen terwijl de ander helft van het publiek Katrijn liever vindt.
De poppenspeler bespeelt het publiek dat zich met hart en ziel inleeft in alles wat de poppenspeler, Jan Klaasen en Katrijn laat doen.
Nu de uitleg:
Zie de poppenspeler als het Universele Gods-of Hoger Bewustzijn. De achtergrond waarin alles zich afspeelt. Zie die poppenspeler vormgeven aan zowel Jan Klaasen als Katrijn en aan alles wat die beleven. Met andere woorden; het publiek ziet twee poppen met een eigen verhaal. Maar datzelfde publiek beseft niet dat die twee poppen komen vanuit dat ene bewustzijn, namelijk de poppenspeler. Het LIJKEN dus twee poppen, maar in werkelijkheid is en blijft het er maar één.
Dat doortrekkend naar je eigen leven, waar jij je afvraagt waarom je ruzie maakt met een familielid of een vriend of wie dan ook, weet je nu dat je net zo goed niet kunt ingaan op die ruzie. Want waarom zou je ruzie maken en schreeuwen tegen jezelf?
Nou, omdat ik boosheid voel. Of woede zelfs, zou je antwoorden.
En dat klopt helemaal. Die woede en boosheid komen voort uit angst oftewel het EGO dat alleen kan bestaan bij de gratie van conflicten en angstsituaties. Daar voedt het zich mee.
Vanuit Gods-Hoger bewustzijn (het waarnemen van de poppenspeler die zijn kunstje doet) negeer je elke ruzie omdat je weet dat het een vormgegeven verhaal is. Het Universele Bewustzijn dat jullie beiden in een verhaal plaatst.
Als je dat inziet, accepteer je makkelijker de zaken die gebeuren en voorbijgaan. En hoe meer je dit inziet hoe minder vat het Ego op jou heeft. De energie die woede, angst en boosheid feitelijk is, stroomt weg. Het krijgt geen voeding meer en houdt eindelijk op met bestaan.
Dan, en alleen dan, ben je aanwezig en alert. Je ziet dan niet meer wat er "lijkt" te gebeuren maar je ziet in wat er werkelijk gebeurt. Je neemt het waar. Je kijkt dan naar jezelf vanuit de positie van de poppenspeler.'
Nou, als je nog vragen hebt, hoor ik het wel.'
En weg is ze.
IK BEN
Ook nog fysiek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten