-17-
OPNIEUW GEBOREN WORDEN
Ik ben..
Hoger Bewustzijn..
En ik neem Alena waar, mijn vormgegeven Hoger Bewustzijn. Ik weet nu dat alle kennis die Alena mij overdraagt allang aanwezig is in IK BEN. Maar ik heb/had nog vorm nodig, Er is/was nog te veel gehechtheid aan vorm om dat helemaal te beseffen.
Alena wijst op iets achter mij en ik kijk om. Wat ik zie, of eigenlijk NIET zie, is het koord van zilver dat mijn bewustzijn in al mijn reizen buiten mijn lichaam, aan dat lichaam bleef vasthechten. Ik was altijd verbonden met mijn lichaam. Ik wist dat ik nooit de weg zou kwijtraken omdat mijn koord mij automatisch terug zou leiden naar mijn lichaam.
Echter, dat koord zit er niet meer. Ik heb nu het gevoel dat ik eenzaam en alleen in de oneindige ruimte drijf zonder mijn "levenslijn", het koord.
Grote paniek slaat toe bij mij. Als ik nog zou ademen hier, zou ik zeggen dat de paniek mij de adem benam. Alena legt haar hand op mijn "schouder" en ik voel mij rustiger worden. . Maar ik blijf die opgejaagdheid voelen. Het gevoel dat ik iets definitief ben kwijtgeraakt. Het gevoel dat ik voor eeuwig de weg kwijt zal zijn. Het gevoel dat ik nooit meer terug kan en niets meer hetzelfde zal zijn. Het is doodsangst in z'n meest pure vorm.
Alena legt haar andere hand op mijn schouder en meteen stroomt de vrede weer in mij en kan ik weer waarnemen zonder controle te willen uitoefenen.
'Opnieuw geboren worden, noemen we dit,' merkt Alena op. 'Jij dacht steeds dat je buiten je lichaam was, omdat je je volledig en al honderden eeuwen identificeerde met een lichaam. Je hebt altijd gedacht dat jij een lichaam was die toevallig ook kon denken, hoewel dat laatste bij jou nog wel meeviel hahahah.
Maar sinds jouw bewustzijn een ietsepietsie gegroeid is komt er automatisch kennis vrij waar je over kan beschikken. Omdat die kennis nog niet helemaal is uitgekristalliseerd vanwege jouw identificatie met het lichaam, verzon je het reizen buiten je lichaam. Voor het gemak verzon je mij, als je hogere bewustzijn, erbij. Natuurlijk ben ik wel een deel van jou, maar een in jouw geest afgesplitst deel die de kennis uitlegt die in jezelf zit. En omdat je nog steeds geloof hechtte aan het feit dat je een lichaam, een vorm, bent, verzon je er een koord bij als veiligheidsklep.
Auteurs die boeken schrijven over "het leven na de dood" melden dat zilveren koord ook altijd als ze schrijven over bijna-dood-ervaringen of bij het sterven.
Wat ze er niet bij schrijven, en dat komt omdat ze zichzelf nog niet hebben losgemaakt van het lichaam, is de paniek die vaak ontstaat bij zielen die sterven en ineens hun lichaam moeten achterlaten. Ze zien als het ware hun lichaam terwijl ze zelf ergens anders lijken te zijn. Dat is de keiharde confrontatie, oftewel het acuut wakker worden uit de droom van identificatie met het lichaam, oftewel:vorm.
Dat gevoel mocht je net even ervaren. Veel mensen die sterven met een verhoogd bewustzijn hebben geen last van die confrontatie omdat zij al zover wakker zijn dat zij zich (deels onbewust) al niet meer identificeerden met hun lichaam. Zij gaan meteen door naar de dimensie van hun eigen trilling.
De meesten echter, worden opgewacht door dierbaren uit hun leven die al vóór hen overgegaan waren. Zij geven de troost en vrede om het loslaten van het lichaam te verzachten. Daarna gaan ze meestal door naar een bewustzijnsdimensie van hun eigen trillingsfrequentie. Ná eerst te zijn geholpen met de gevolgen van de overgang.
(Ik ben) weer terug in mijn fysieke dimensie en kijk om mij heen. Ik sta op en kijk uit het raam. Dan denk ik alle objecten die ik waarneem, weg. Alle huizen, mensen, dieren,bomen, auto's, straten, tuinen, lantaarnpalen, kortom alles wat ik zie, denk ik weg. Wat overblijft is ruimte. Wat overblijft is stilte. Wat overblijft is Bewustzijn. Wat overblijft is IK BEN. En IN die ruimte, in die stilte, in dat bewustzijn, in dat, IK BEN zie ik weer vormen ontstaan: Huizen, bomen, mensen, auto's, tuinen enz.
En dat is precies wat het is. Alles wat je ziet is vormgegeven bewustzijn. JIJ (bewustzijn) die vormgeeft in het fysieke domein met behulp van het gereedschap dat God/Universum je meegaf op deze reis: JE Denkgeest. En als ik Je zeg, zeg ik, IK.
Je ziet vorm, om het fysieke te kunnen ervaren in deze staat van bewustzijn. Maar onthoudt dat alle vormen zijn ontstaan in je hoofd en niet echt zijn. Ze zijn alleen bedoeld om het fysieke bewustzijnsniveau optimaal te kunnen ervaren. Want hoe kun je leren en groeien op dit vlak zonder de hulp van vormen. Hier op het fysieke niveau LEER je scheppen. Dat doe je door het manifesteren van vormen.
Zonder het te willen bagatelliseren vertelde Alena mij dat we dit fysieke niveau moeten zien als een kleuterklas waar je mag fröbelen. De reden waarom het trillingsniveau van energie hier zo laag is, komt vanwege de langere termijn die het kost om hier iets van vorm te manifesteren. Zouden je gedachten en emoties direct om worden gezet , zoals in hogere dimensies, in vormen dan zou dat rampzalig zijn voor het voortbestaan van de Aarde. Dat is het in feite nu al. Je zet kleuters die nog moeten leren en ervaren en groeien ook niet meteen in een grote auto achter het stuur onder het motto van: "Nou , stap maar in en laat het maar zien."
Als nu een gedachte komt, wordt het weliswaar vormgegeven maar het duurt dus langer voor die vorm ook is gemanifesteerd. Er is nog TIJD om het een andere vorm te geven of het helemaal te verwijderen. In de meeste gevallen doe je dat (in het begin van je groei) met je geweten en naarmate je verder groeit met VERGEVING. Dat is één van redenen waarom er überhaupt TIJD bestaat in jullie fysieke dimensie: Om dit allemaal mogelijk te maken! Voordeel is: Je leert en groeit hier het snelst.
Maar blijf " vorm" daarom als hulp zien ook al heeft de droomstaat, door de lage trilling, op dit fysieke niveau de neiging deze vormen als echt te beschouwen.Blijf het zien als een kleurboek waarin je de plaatjes kleurt of een schetsboek waarin je tekeningen vorm geeft.
Je krijgt de TIJD om ze te beoordelen. Je krijgt de TIJD om ze nog te veranderen, aan te passen of helemaal uit te vlakken.
Liefs, Kees

Geen opmerkingen:
Een reactie posten